Fred's Wandelsite
Waarom deze site?

Op deze site geef ik een beschrijving van de wandeltochten die ik zoal heb gelopen. Dit kunnen korte of middellange afstanden zijn maar ook de langere afstanden, zoals Kennedymarsen van 80 km. Ook meerdaagse tochten, die ik heb gelopen worden beschreven. De door mij gelopen korte en middellange afstanden zijn beschreven vanaf 2010 tot nu en de door mij gelopen Kennedymarsen vanaf 1997 tot nu

-------------------------------------------------------------- 

Gastenboek:

Eventuele reacties kunt u kwijt in mijn gastenboek.
--------------------------------------------------------------

 Links naar andere leuke en/of nuttige sites:

In 2017 gelopen tochten:

Vanwege tijdgebrek en het risico van het vallen in herhaling bij reeds eerder gelopen tochten,
zal ik niet meer voor elke tocht een verslag maken.
Bij de tochten waar wel een verslag van is, wordt deze cursief en onderstreept weergegeven.

03-09-2017 Rotterdam Wereldhaventocht   28 km
26-08-2017 Hoogerheide (NB) Brabantse Wal Wandeltocht   30 km
augustus 2017 Vilt-Valkenburg 30e Heuvelland Vierdaagse 112 km
 juli 2017 Nijmegen 101e Vierdaagse Nijmegen 160 km
08-07-2017 Den Haag SDS Zomertocht   40 km
24-06-2017 Amersfoort  68e Internationale Tweedaagse Amersfoort - Dag 2   40 km 
23-06-2017 Amersfoort 68e Internationale Tweedaagse Amersfoort - Dag 1   40 km
17-06-2017 Spijkenisse 29e Spijkenissermars RET   30 km
15-06-2017 Groningen Internetwandeling Wandelvanuit.nl   10 km
10-06-2017 Rotterdam Trainingstocht voor de Vierdaagse   35 km
03-06-2017 Ossendrecht Pinkstertocht   42 km
28-05-2017 Steenwijk Woldbergroute (Wandelnet.nl)   17 km
29-05-2017 Steenwijk Woldbergroute kort + extra   12 km
20-05-2017 Gouda 10e Omloop Krimpenerwaard   55 km
08-05-2017 Valkenburg Groene Wissel Langs de Geul en over Hoge Akkers   14 km
03-05-2017 Amersfoort Groene Stadswissel Klein Zwitserland   12 km
28-04-2017 Dordrecht Kennedymars Dordrecht-Ridderkerk-Dordrecht    80 km
23-04-2017 Arnhem NS wandeling Warnsborn   18 km
10-04-2017 Oirschot Op pad rondom de Logtse Velden   18 km
09-04-2017 Oisterwijk De parels vd Oisterwijkse Vennen   15 km
06-04-2017 Lochum Drie Bergen van Lochum   17 km
05-04-2017 Lochum Poort van Lochem   11 km
02-04-2017 Etten-Leur A. van Bergentocht   30 km
05-03-2017 Rotterdam Winterserie Tocht 6   15 km
26-02-2017 Ugchelen Zwientjestocht   30 km
18-02-2017 Den Haag Kijk-Hoek-Duinentocht    30 km
15-02-2017 Maassluis Midweektocht 22   15 km
05-02-2017 Rotterdam Winterserie Tocht 5   15 km
03-02-2017 Emmen Groene Wissel   20 km
28-01-2017 Rhoon Griendentocht   30 km
21-01-2017 Den Haag Wateringseveldtocht   30 km
08-01-2017 Rotterdam Winterserie Tocht 4   15 km

 

 



.




Na nu 10 maal Nijmegen wilden wij wat anders. Na vorig jaar de vierdaagse Het Gooi te hebben gelopen, kozen we dit jaar voor de Heuvelrug Vierdaagse vanuit Vilt-Valkenburg door het heuvelachtige Limburgse land.

Dag 1

De eerste dag begon al slecht met regen en het zou bijna de hele wandeling niet meer droog worden. En dat hebben we geweten. Tezamen met de regen die er de afgelopen nacht al was gevallen zorgde al dat water er voor dat de paadjes waar we overheen moesten, eigenlijk onbegaanbaar werden.  Een dikke gladde laag natte kleverige klei zorgde er voor dat het meer schaatsen en glijden werd dan wandelen. Het was daardoor wel moeilijk om op de been te blijven, zeker omdat de paden smal en nogal stijl stijgend en dalend waren af en toe. We hebben ook meerdere mensen onderuit zien gaan. En het opstaan op die gladheid was ook nog een hele toer. Gelukkig konden Yvonne en ik, met veel moeite, een val voorkomen, ook al scheelde het vaak niet veel. Een hachelijke onderneming dus. We liepen/gleden deze eerste dag via het glooiende plateau van Margraten naar de eerste rust in Blankenberg. Daarna liepen we via het Savelsbos naar Rijckholt met onderweg veel uitzichten over het Maasdal. Helaas moesten we goed opletten waar we onze voeten neerzetten, zodat we van die uitzichten niet veel hebben kunnen zien. De rust in Rijckholt was voor de 28 km het keerpunt waarna we via een andere route terugliepen naar Blankenberg en van daar weer naar Berg en Terblijt, waar de finish was. Al met al een heftige en spannende tocht.

Dag 2

De dag begon beter dan de vorige dag. Het was zwaar bewolkt maar wel droog bij de start. Vandaag liepen we richting Schimmert, waar de eerste rust was. Direct na de start kregen we een "levensgevaarlijke" afdaling over een blubberige steile afdaling voor onze kiezen. Dat voorspelde niet veel goeds voor deze wandeldag wat de begaanbaarheid van de paden betrof. Maar de blubber was deze dag toch wel een stuk minder dan de eerste dag. Uiteraard kon het ook deze dag niet geheel droog blijven. We kregen weer een bui over ons heen. Dit maal was het echter na ongeveer een uur weer droog. Gelukkig maar, want ik had vandaag al mijn reserve-schoenen aan omdat de andere door de regen en de paden van de vorige dag zodanig nat waren, dat deze niet bruikbaar meer waren. En om deze reserves ook z\o nat en smerig te laten worden, had ik weinig zin in. We liepen langs Geulhem, waar we op vertoon van onze deelnamekaart de mergelgrot in mochten. Heel erg leuk met o.a. een kapelletje in de grot en een afbeeldingsgalerij van de Oranje-koningen en koninginnen.

Na de eerste rust ging de tocht richting Klein en Groot Genhout en naar Hobbelrade in Spaubeek, waar het keerpunt van de 28 km was. Hierna liepen we weer via een andere route terug naar Schimmert en daarna naar de finish. Kortom vandaag veel droger dan gisteren en ook veel minder blubberig. Konden we ook goed van het landschap genieten.

Dag 3

Vandaag de langste dag. Weer een regendag, dus weer bijna de hele route, welke de langste was van de 4 dagen, met regencape gelopen. Via de Bergse heide liepen we naar Sibbe voor de eerste rust. Hierna gingen we via het Gerendal naar Schin op Geul voor de 2e rust, tevens keerpunt van de 28 km. Daarna liepen we via het fraaie Geuldal en via de kasteelruïne in Valkenburg, welke evt. te bezichtigen was, weer terug. Deze ruïne hadden we vorige maand bij een dagtochtje nog beklommen, dus nu liepen we er maar onder langs. Al met al, ondanks de regen, toch een hele mooie route.

Dag 4

Vandaag de kortste wandeling van de 4 dagen. Eindelijk droog weer en af en toe zon (hij bestond nog!). Eerst liepen we via Bemelen en Cadier en Keer naar de rust in Scharn. Van daaruit werden we met bussen vervoerd naar de Sint Pietersberg in Maastricht.Langs het fort liepen we het natuurgebied daar in en liepen we onder andere langs het riviertje de Jeker naar het Belgische plaatsje Kanne. De vele mergelgrotten en mergelwanden en de panrama's over de Maasvlakte en over Maastricht maken deze wandeling heel speciaal. Na Kanne liepe we langs de ENCI-groeve (met het eindpunt van het Pieterpad) weer terug om weer met de bus terug te gaan naar Scharn, vanwaar we nog 7 km verwijderd waren van one "glorieuze" intocht bij de finish, waar we ieder een roos in ontvangst mochten nemen. Met enige trots ontvingen wij de oorkonder voor deelname en de medaille. Het was een gedenkwaardige vierdaagse, vooral door de vle regen, maar wel heel goed georganiseerd en met hele mooie routes.

 

Iedereen weet zo langzamerhand wel hoe druk het is bij deze Vierdaagse en hoe de routes, welke nauwelijks veranderen er uit zien. Alleen was de route van de eerste dag andersom, wat een hele grote wijziging betekende voor deze organisatie. Wel een goede keuze overigens. Zeker vanwege de warmte was de Oosterhoutse dijk nu veel beter te doen. Ook was het niet zo erg druk omdat je de "flessenhals-werking" van de opgang naar de dijk in Oosterhout kwijt was. verder bracht deze vierdaagse dus weer weinig nieuws. Dat nieuws moest voor ons van ons zelf komen, doordat we nu voor het eerst niet op een camping stonden, maar verbleven in een bungalow in Overloon. Dat was een half uurtje rijden naar een gratis parkeerterrein in Nijmegen en van daar uit een klein kwartiertje met de fiets, welke wij (mijn vrouw en ik) achter op de auto hadden. Omdat we de vorige jaren iets meer dan een half uur moesten fietsen, kostte het dus maar 15 minuten meer tijd dan vroeger maar het was allemaal wel iets luxer.

Na vier dagen konden we, een nummertje 3 (mijn vrouw) en een medaille voor de 10e keer (voor mij, ja, een heuse Gouden Kruis Drager) rijker, nog lekker twee dagen blijven relaxen in dat huisje.

Volgend jaar weer, maar dat wordt voor mij dan echt de laatste keer.

Na een zeer korte nachtrust omdat wij onze zoon om 1 uur vannacht van Schiphol moesten afhalen, gingen we weer naar de startlocatie om dag twee te lopen. Het weer is compleet omgeslagen, er wordt zelfs regen verwacht!

De route tot de eerste rust gaat voornamelijk door bosrijk gebied met zandpaadjes en af en toe een paar gemene klimmetjes! Dag twee is de zwaarste dag! En het begint ook zwaar te miezeren helaas, maar ik doe geen regenkleding aan.
Als we bij Bergzicht aankomen, de eerste rust op 10 km gaan we lekker binnen zitten. Er wordt koffie met appeltaart gehaald maar ik hou het bij een koffie met een saucijzenbroodje. We liepen even er aan te denken om de 30 km te lopen vanwege het weer, maar, bikkels als wij zijn, deden we tocht de 40. Dus op naar het Henschotermeer, war ik in het verleden al eens doorweekt ben aangekomen. Zo erg als toen was het niet, maar we hebben ondertussen toch maar onze regencape aangetrokken.

 

Het Henschotermeer is een prachtig stukje natuur. We maken een rondje eromheen. Dit komt altijd terug in deze tweedaagse maar het verveelt nooit.

Omdat we er al een flink stuk op hebben zitten zijn we wel toe aan een rust! De volgende is bij de Valleiruiters en ook daar moet je buiten zitten, of in een ongezellige stal waar je om een stoel moet vechten. Ondertussen was de regen even opgehouden, dus buiten zitten was geen probleem.

Het blijft miezerig weer, en met flinke tegenzin stappen we de laatste kilometers weg, op naar de volgende en laatste rust bij de YMCA. Maar voor we daar komen lopen we weer op onverharde paden.

 

En dan komen we aan bij de YMCA. Onder een afdakje genieten we van de rust en van een zakje chips. Hierna het laatste stukje wat hetzelfde als op dag 1.

Ik meld mij af en krijg het nummertje 8.

Dit waren weer twee hele leuke wandeldagen, waarbij wel opgemerkt dient te worden dat de tweede dag toch wel een stuk mooier is dan de eeste.

Ik heb al twee jaar niet gelopen in Amersfoort. Twee jaar geleden in verband met vakantie en vorig jaar vanwege de 4-daagse Het Gooi. Dit jaar heb ik nog steeds wat last van mijn enkel sinds de Kennedymars Ridderkerk, dus ik besloot om niet 4 maar 2 dagen te lopen. Dus kwam dit jaar Amersfoort weer in beeld.


Na een korte nachtrust sta ik vroeg op, de start is al om 7.00 uur, maar om de drukte te vermijden was onze bedoeling om pas een half uur later te starten. Dat was wel prettiger dan anders. De parkeerplaats, die nu weer op de ijsbaan was, in tegenstelling tot 3 jaar terug, was gauw gevonden envan daar was het maar een heel klein stukje lopen naar de start.

Omdat wij iets later waren dan 7 uur viel de drukte mee en konden we al snel na het inschrijven starten. De routebveschrijving die we kregen was volledig overbodig omdat de bepijling weer zeer goed was.

Al snel liepen we Amersfoort uit richting de bossen  en richting de eerste rust, waar we een lekker bakkie koffie namen. Hierna liepen we, na een controleknip het militair terrein De Vlasakkers op. Normaal is dit verboden terrein tegenwoordig, maar als wandelaar mochten we dit nu wel. Het is een pittig stuk lopen, kronkelend over het terrein met regelmatig glooiend omhoog of omlaag.

Na de rustplaats Het Vliegdorp in Soesterberg kwamen we langs het Nationaal Militair Museum om na enige tijd door de bossen gelopen te hebben uitkwamen bij het sportpark Peijnenburg, een bekende rustplaats die ook door andere tochten in deze omgeving wordt gebruikt. Weer een kop koffie dus.

Herna liepen we over betonpaden door het bos en langs de dierentuin, waarna de volgende rustplek De Vlaskaar al gauw in zicht kwam. Deze sloegen wij maar over, we hadden al een paar koffie op.

Hierna liepen we al gauw naar de start terug.

Opvallend was wel dat de afstanden, die op de routebeschrijving stonden bij de verschillende rusten, niet klopten.

Wel was het prima wandelweer.

Na vorige week in Brabant te hebben gelopen, nu maar een tocht dicht bij huis. Ik heb deze trainingstocht al vaker gelopen dus ik wist zo'n beetje wat me te wachten stond. Ik?? Ja, want mijn vrouw had vandaag andere afspraken (kapper en passen op de hond van onze dochter die op vakantie is).

De route liep o.a. langs het Prinsenmolenpad en langs de Bergse Plassen, waarna we bij het nieuw aangelegde Zestienhovenpark kwamen. Dit is een nieuwe wijk met heel veel groen, dus best lekker lopen. Hierna liepen we langs de start-/landingsbaan van het vliegveld Rotterdam-Den Haag, waar net een vliegtuig aan het taxiën was. Het viel mij op dat dit toch wel heel erg veel herrie maakt, iets wat niet opvalt wanneer je zelf in een vliegtuig zit.

Hierna liep de route naar het bosachtige terrein bij de Rotte, waar we ook nog een heel stuk door liepen.

Al met al was het, ondanks dat de route Rotterdam nauwelijks uitging, een heel groene tocht. Wel wat weinig onverhard, maar daar had ik eigenlijk vorige week al veel van gehad.

Opmerkelijk bij de RWV is altijd de prima verzorging. Koffie, thee, limonade, water, bouillon of soep (keuze tussen 2 verschillende) is te verkrijgen en is gratis op hun eigen verzorgingsposten.

Een goede laatste test voor mijn geplande Kennedymars Rijsbergen van volgende week.

Yvonne wilde weer 40 km lopen. Dat was voor haar al weer een tijd geleden. Dus kozen we voor de Pinkstertocht in Ossendrecht van 42 km, een tocht die we al eerder hebben gelopen en waar we heel goede herinneringen aan hadden.

De heenreis verliep goed en ook het inschrijven verliep snel, dus we konden goed op tijd starten. Het was een tocht die wel gepijld was maar geen routebeschrijving op papier had. Ben ik altijd wat huiverig voor, maar dat bleek totaal ongegrond. De bepijling was dik in orde.

De route liep heel erg veel door bos en ook de heide werd niet overgeslagen. We hebben maar heel weinig bebouwde kom gezien. precies ons lievelingsterrein dus, juist omdat er heel veel onverharde paden in zaten. Wel was de tocht heel vermoeiend, omdat er ook heel veel door los zand gelopen moest worden, ook stijgende en dalende paden. Maar wat was het mooi!!!

Na afloop melden wij ons vermoeid maar wel heel tevreden af.

Weer eens een Kennedymars gelopen. Deze hier had ik nog nooit gedaan, dus ht was wel een beetje spannend. Zeker omdat de maximum tijd die beschikbaar was slechts 18 uur was in plaats van de 20, ook al heb ik die 20 uur nooit helemaal nodig gehad.

's Nachts liep de route toch vrij veel over onverharde paden, wat meestal bij dit soort marsen niet vaak voorkomt, althans niet in de nacht. Alhoewel je 's nachts niet zo heel erg veel kan zien, viel het wel op dat het een mooie omgeving was, met af en toe een mistflard waar je doorheen liep. 

Overdag liep de route richting Barendrecht en Rhoon met de grienden en langs de Maas. Mooi allemaal.

De verzorging was goed met ongeveer elke 10 km een wagenpost of caférust. Van dee laatste waren er drie, waar ook de tas met evt. reservekleding klaar lag.

De tocht was, zoals bekend bij de RWV-tochten, prima verzorgd en bepijld. mensen bij de posten waren zeer vriendelijk en motiverend. Een prima mars welke wel weer aantoonde dat het wel heel erg leuk is om ook 's nachts te lopen.

Helaas hield ik er wel een blessure aan over aan mijn rechterenkel, waardoor ik de Kennedymars Hilversum twee weken later, niet kon lopen. Ook tijdens de Omloop Krimpeneerwaard drie weken later bleek dat die enkel toch nog niet helemaal genezen was. 

Vandaag de 25 km-versie van dag 1 van de Capelse 2-daagse gelopen. Omdat ik dit jaar niet meer de wandelschoenen zal aantrekken, sluit ik dit wandeljaar af met een totaal aantal gewandelde kilometers van 1510. Een nieuw jaar-record voor mij. 

Vanaf de start liepen we deels via een graspad langs de Erasmusweg naar sportvelden, waar we tussendoor liepen om in het Zuiderpark uit te komen, een van de vele parken die Den Haag rijk is. In dat park kwamen we nog langs het voormalige stadion van ADO Den Haag. Na het Zuiderpark liepen we naar twee andere parken, Overvoorde en Steenvoorde. Hierna liepen we naar Rijswijk waar er op het sportpark Prinses Irene een rustmogelijkheid was. Ik maakte daar alleen even gebruik van het toilet en liep daarna meteen weer verder. Vanaf hier miezerde het eigenlijk voortdurend. Door een smal stadspark liepen we verder Rijswijk in om uit te komen in de wik Wateringseveld (alweer Den Haag). Hier was wel enige onduidelijkheid in de bepijling (soms afwezig) en in de routebeschrijving (linksaf ipv rechtsaf is wat lastig) maar uiteindelijk zijn we toch wel goed uitgekomen. Nu weer terug naar Den Haag waar we via nog een klein rondje weer bij de start terugkwamen. Ondanks de af en toe wat mindere bepijling en beschrijving en het miezerige weer heb ik toch wel lekker gelopen. Door deze 20 km-tocht heb ik nu nog maar 15 km dit jaar nodig om aan de 1500 km te komen in 2016. Een nieuw afstandsrecord voor mij.

Eindelijk goed weer bij deze winterserie. Wel koud, maar daar is het uiteraard een winterserie voor. het was een prima route, welke alleen voor de 15 km-versie maar een klein stukje buiten het Kralingsbos liep. Prima

Dit was een leuke tocht, welke via Kijkduin en de duinen het Westland in liep.

Vandaag de 2e tocht uit de winterserie RWV. Ondanks het toch wel zeer heftige weer waren er toch ca. 150 deelnemers, welke de storm en de regelmatig vallende regen trotseerden. De route liep langs de Bergse Voorplas over het Prinsemolenpad naar het Bergse bos. In dat bos was het toch niet zo prettig met die storm, waardoor er toch wel een aantal takken van de bomen afwaaiden. Gelukkig niet op mijn hoofd. Maar spannend was het wel allemaal. Hopelijk zijn de weergoden de volgende tochten uit deze serie wat beter gestemd.

Toch wel lekker gelopen.

Vandaag naar Lexmond gegaan voor de Speculaastocht, welke door de SWD werd georganiseerd. Het was, tegen mijn verwachting in, een tocht met toch redelijk veel bosachtig terrein en ook veel onverharde wegen. Af en toe liep je wel langs de Merwede of het Merwedekanaal, maar dat was niet storend. We kwamen tweemaal op dezelfde rustplaats, na ca. 12 km en na ca. 20 km. Beide keren heb ik een koffie genomen en de 2e pauze nam ik het bij deze tocht verstrekte stuk speculaas.. Ondanks dat de rust 2 maal op dezelfde plek was, liep je toch niet veel dubbel. Prima tocht.

Vandaag startte de nieuwe winterserie van de RWV in Rotterdam. Na vorig jaar enkele tochten daarvan gelopen te hebben, besloot ik nu maar mij voor de hele serie in te schrijven. De organisatie en bepijling van deze routes zijn bij de RWV altijd goed, zo ook deze keer. Het was nu het rondje Kralingse Bos en Kralingse Plas. Altijd een mooie route. Het weer werkte niet echt mee. Ik had zo nu en dan toch mijn paraplu nodig. Maar toch wel lekker gelopen.

Vanuit het startbureau liepen wij (mijn vrouw en ik) over een vrij lange en smalle weg door polderlandschap Brielle uit om via een omweggetje Oostvoorne te bereiken.Deze plaats liepen we via de randen voorbij door een wat bosachtig terrein. Na Oostvoorne liepen we naar het in het beheer van het Zuid Hollands Landschap staande natuurgebied rond de Tenellaplas. Best een mooi gebied. Bij het bezoekerscentrum was een café, waar we een kop capucino namen met een lekker stuk appeltaart. We hadden er daar al 11 km opzitten, en het liep allemaal lekker snel. Hierna liepen we door dat natuurgebied naar de Brielse Maas, welke wij volgden tot aan Kruiningergors.Onderweg passeerden wij nog een oude toren, wat vroeger een vuurtoren bleek te zijn geweest. Ook lagen daar nog de resten van vroegere verdedigingswerken. Nog steeds de Brielse Maas volgend kwamen we vlak voor het Brielse Meer weer in Brielle, waar we langs het 1 april-monument de oude binnenstad bereikten. Best leuk daar. Hierna waren we al weer snel op het startbureau terug. Leuke tocht, alleen jammer dat er vooral in het beginstuk erg veel autoverkeer was. Het weer was prima. De zom liet zich regelmatig zien en er was geen wind.

Weer eens, nu samen met mijn dochter, een Midweektocht van 15 km gelopen in Maassluis, ditmaal een rondje door o.a. het centrum van Maassluis. Er was droog weer voorspeld, maar af en toe miezerde het ook wel een beetje. Maar toch wel lekker gelopen. Wel had ik wat onenigheid met het wisselgeld, dat ik terug had behoren te krijgen bij het betalen van de deelnamekosten. Ze waren typisch in de war met de 1 euro- en 2 euromunten. Ik ook helaas, omdat er vrij veel klein geld bij zat dat ik terug kreeg, met als gevolg dat ik wat te weinig heb teruggekregen. Men was echter niet bereid om de kas na te tellen. Wel jammer. Voor het teveel betaalde geld zal ik nog wel een paar keer "gratis" meelopen. Ik heb bijna alle routebeschrijvingen tenslotte. Maar voorlopig zien ze mij daar ook niet meer officieel.

Samen met mijn dochter hier de 30 km-route gedaan.

Na afloop van de Slag om Arnhem in het najaar van 1944 zaten ongeveer 6000 Britse militairen op de noordelijke oever van de Rijn vast in vijandelijk gebied. Veel van deze militairen wisten met behulp van het verzet op en rond de Veluwe onder te duiken. Uiteindelijk ontstond het plan om de ondergedoken militairen tijdens twee nachtelijke operaties te evacueren over de Rijn, naar bevrijd gebied. Operatie Pegasus 1, een gevaarlijke tocht in de omgeving van Ede, vond plaats in de nacht van 22 op 23 oktober 1944

De Pegasus Wandeltocht vindt op diezelfde datum plaats en voert de deelnemers langs gedeelten van de oorspronkelijke route. Je loopt vanuit Wekerom naar Renkum om via Wageningen, Bennekom en de Edese bossen het eindpunt te bereiken. De finish is bij Hotel de Bosrand in Ede. Vervolgens word je in originele legervoertuigen uit de Tweede Wereldoorlog naar het startpunt van de tocht gebracht.

De tocht liep veel over onverharde paden door bos en heide. Het weer liet zich ook van zijn beste kant zien. Wel wat bewolkt, maar ook de zon liet zich soms even zien. 

Er was lekker weer voorspeld, dus ik trok, ditmaal alleen, mijn wandelschoenen maar weer eens aan. Ik had gekozen voor de RS80 tocht in Rijswijk. Volgens informatie op hun website liep deze tocht o.a. door het oude centrum van Delft. Altijd leuk. De start was wat moeilijk te vinden omdat mijn navigatiesysteem de juiste straat niet kon vinden.  Maar na wat rondzwervingen door Rijswijk kon ik eindelijk starten. Via een omweg door het Wilhelminapark kwamen we te lopen langs de Delftse Vliet. Onderweg passeerden wij nog een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan 10 verzetsstrijders die waren geëxecuteerd ("Voor hen die vielen"). Langs de Vliet was de weg opengebroken en er stond een pijl naar rechts, een parkje in. Na een paar smalle zandpaden zouden we, volgens de pijl die daar stond, linksaf moeten slaan. We moesten echter langs een standbeeld van Wilhelmina lopen, en dat stond juist naar rechts. Na enige verwarring en overleg tussen meerdere wandelaars, gingen we dus naar rechts om vanaf het standbeeld de beschrijving en de pijlen weer te volgen. Dit bleek dus een geode keus te zijn. Hierna kwamen we uit in het oude centrum van Delft.  Altijd leuk om te lopen daar. Na het plein, van waaruit Vermeer zijn "Gezicht op Delft" heeft geschilderd liepen we langs het water van de Schie tot aan het Kruithuis, dat momenteel in gebruik is bij de Scouting Delft. Die organisatie verzorgde een koffiepost, waar je voor het luttele bedrag van 50 cent een kop koffie kon kopen welke zeker lekker was. Na een rondje om de vijver daar om de gebouwen even goed te kunnen bekijken, liepen we weer verder langs de Schie, staken deze over en liepen aan de overkant een stukje terug. Hierna kwamen we op de campus van de universiteit in Delft. Niet een echt interessant deel van deze route. Je kon alleen wel zien dat de universiteiten in Nederland geld te veel lijken te hebben, gelet op de dure gebouwen die ze hebben neergezet. Maar verder zouden ze dit stuk van de route mogen vervangen wat mij betreft. Na een rondje langs een begraafplaats door een parkachtig terrein en langs de botanische tuinen liepen we weer naar het oude Delft. Hier kruisten we de alom bekende Markt en enkele steegjes. Dat was weer genieten. Hierna liep het weer langs de Delftse Vliet en door het Elzenburgerbos terug naar de start. Al met al, ondanks enkele onduidelijkheden in de bepijling en in de routebeschrijving, toch wel lekker gelopen. Overigens ben ik dergelijke onduidelijkheden niet gewend van deze vereniging. Maar het was goed weer, dus ik zal maar niet te veel klagen.

Misleid door het weerbericht voor de zaterdag, zijn we gisteren niet gaan lopen maar vandaag. Maar niet getreurd, ook vandaag liep in Austerlitz de Herfstbossenwandeling. Het was alweer een hele tijd geleden dat wij (mijn vrouw en ik) daar liepen en we hadden weer een “rondje om de Pyramide” verwacht. Niets was echter minder waar. De route van de 25 km liep een totaal andere kant uit. Veel door gebieden van het Utrechts Landschap en over het Klompenpad dat daar loopt. Al met al heel veel onverharde paden. Na dit Klompenpad liep het door de natuurgebieden Blikkenburg en Wulperhorst, waarna we weer via een tunneltje onder het spoor door bij de Kromme Rijn aankwamen, welke we een tijd volgden, overigens nog steeds over het Klompenpad. Nu volgde een klein stuk door Driebergen en na het station doken we weer het bos in. Daar had “de Meisjesclub” een wagenrust georganiseerd waar we tegen heel schappelijke prijzen koffie, koek of iets anders lekkers konden kopen. Ook stond hier een toilet.

Hierna liepen we via een klein stukje fietspad langs een autoweg weer het bos in, waar we een heel mooi aangelegd stuk parktuin konden doorkruisen. Daar hielden we nog even een korte pauze om ons brood te eten, waarna we weer verder gingen. Hierna liepen we nog door het Rijsenburgse Bos. Langs een heel mooi gelegen meertje en wat heidevelden kwamen we weer op een verharde weg, welke wij moesten oversteken om naar het landgoed Noordhout te gaan.

Hierna was het nog een stukje van het landgoed Den Treek/Henschoten, waarna we met een zeer tevreden gevoel ons konden afmelden.

Prima tocht met veel onverharde paden en een grote variatie van bossen.

Het weer begon heel goed, maar na enige tijd begon het te regenen en hadden we onze regencapes nodig. Gelukkig werd het toch wel weer droog.

Zeker voor herhaling vatbaar.

Voor de 26e keer in Maassluis een midweektocht gelopen. Het was, ondanks een redelijk harde wind, toch best goed weer, dus waarom niet. Het was route nr. 3, welke ik al eerder heb gelopen. Hij liep naar De Lier en via de Westgaag weer terug naar Maassluis. Best leuke route met fietspaden en betrekkelijk weinig autowegen, welke dan nog eens vrij rustig waren ook. Wel heb ik snel gelopen met 2:45 uur. Dat is ongeveer een half uur sneller dan de vorige keer. Opmerkelijk is dat ik op schoenen liep die ik heb laten repareren. De voering was kapot gegaan en de schoenmaker heeft een stuk soepel leer over de beschadiging heen geplakt. Is prima gelukt.

De wandeltocht met de wat vreemd aandoende naam “Fijn in Oostzaan en Twiske” hadden mijn vrouw en ik uitgekozen voor onze 25 km tocht. Het was een poldertocht, waar ik zelf nooit zo van houd, maar na de “overdosis” aan bos gisteren had ik er nu echter wel zin in.

 Bij de start bleek dat de route niet bepijld was en dat we het moesten doen met de routebeschrijving. Wel werd, met de pen, op een bijgesloten kaartje een rustplek aangekruist. Naar wat ik heb gehoord, was dat de dag ervoor, toen deze tocht ook werd gehouden, niet het geval (men luistert dus wel naar de wandelaar).

 De route was over het algemeen echt wat je van een poldertocht kan verwachten. Heel veel heel lange wegen en heel erg veel verre uitzichten. Met veel zon en hier toch af en toe wel wat struiken in het polderlandschap, was het toch wel erg mooi allemaal. Soms leek het een beetje op de Krimpenerwaard. Een open en wijds landschap, maar toch niet erg kaal, wat je ook wel vaak in polders ziet.

 De koffieplek was een boerderij, waar in het kader van www.rust.nu een rustplaats was gecreëerd. Je moest zelf koffie zetten (Senseo) of thee. Er waren ook koeken te koop en er lagen wat pakjes drinken. Een prijslijstje lag er bij en het geld kon je in een kistje doen. Ook was er de mogelijkheid om naar het toilet te gaan. Dit soort rustplaatsen schijnen in enkele provincies langs de Lange Afstands Wandelpaden aangelegd te zijn. Leuk en handig.

 Overigens was de angst om een onbepijlde route te lopen in dit geval ongegrond. De beschrijving was heel duidelijk.

 Al met al heel lekker gelopen, ook al was het een poldertocht, door plaatsjes als Purmerland en Den Ilp en het gebied Twiske. En de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik daar nog nooit van had gehoord.

De door mij geplande Kennedymars Leerdam kon door omstandigheden niet doorgaan, dus ik heb maar gekozen om vandaag overdag te gaan lopen. Mijn keuze viel op de Markdalwandeltocht in Breda. Bij aankomst, welke wat vertraagd was door wegwerkzaamheden bij Rotterdam, heb ik gekozen voor de 30 km route. Op de routebeschrijving las ik echter dat de extra 10 km van de 40 km was opgesplitst in 2 extra lussen van ongeveer 5 km elk. Dus ik nam de beschrjving van de 40 ook maar mee.

Voor de rustposten onderweg kreeg je bonnetjes mee, tegen inlevering waarvan je onderweg koffie, bouillon en een appel kon krijgen. De richting was steeds aangegeven d.m.v. gekleurde bordjes (rood=rechts, geel=links en wit is rechtdoor).  Helaas klopte de route-aanduiding niet altijd en soms gaf ook de beschrijving niet echt duidelijkheid. Wat overleg met medewandelaars en soms door wat gokwerk kwamen we toch steeds wel weer goed uit. Ben ik trouwens niet gewend bij deze vereniging.

Maar de omgeving waar je door liep was wel heel erg mooi. Veel onverhard en heel veel bos en heide en maar heel weinig stedelijk gebied. Prima. Na ongeveer 13 km had je de eerste splitsing tussen de 30 en de 40 km, waar ik dus koos voor de 40 km-route. Dit was direct na de eerste wagenrust, waar ik een kop koffie heb genomen (lekkere koffie!). Na deze extra 5 km kwam de 40 km-route weer samen met de 30 km-route, welke ik verder ben blijven volgen tot de 2e wagenrust (mijn kopje bouillon). Na wat geharrewar over de juiste route liep ik weer verder om bij de volgende splitsing met de 40 km toch de 30 km te blijven volgen. Na de volgende samenkomst met de 40 km, kwam de 3e wagenrust. Hier ruilde ik mijn fruitbon in voor een kop koffie, waar ik veel meer trek in had.

Na deze rust, welke op dezelfde plaats was als de 2e rust (nu was het verwarrende richtingbord verwijderd) was het nog maar 5 km naar de finish.

Los van enkele onduidelijkheden in de route, heb ik prima gelopen en heel erg genoten van het vaak onverharde parcours door bos en heide. Bovendien was het werkelijk prima weer.

Prima.

Morgen, als tegenhanger van deze bostocht, een poldertocht vanuit Oostzaan van 25 km, welke ik dan wel samen met mijn vrouw zal lopen.

Voor de eerste maal liepen mijn vrouw en ik een tocht van de OLAT Wandeldagen. De keuze viel op de 25 km route op de zondag, geheten de Boskant-route. De start was bij Natuurpoort de Vresselse Hut in Nijnsel.

Na het vertrek uit de Vresselse Hut kwamen we gelijk al in een landschap dat typerend is voor de Meierij, namelijk de Vresselse Akkers, een gebied met veel populieren, die we behoorlijk hoorden ritselen in de wind. Het hout van deze bomen werd vroeger gebruikt voor klompen en lucifers.

 

We staken de Dommel ov er en liepen in de richting van de A50, welke we moesten oversteken via een viaduct. Hierna volgde al snel de eerste wagenrust. Deze vonden wij echter wel veel te vroeg. We hadden pas 4 km gelopen.

 

Hierna liepen we naar de Sonse Heide, waar we een lange zandweg volgden door het voormalig luchtlandingsterrein van de Airborne Divisie in september 1944. Als herinnering hieraan staan er een aantal kleine parachutes opgesteld.

Via een waterwingebied liepen we naar het kerkdorpje Boskant over nog vrij veel half- c.q. onverharde wegen, waar we bij een caférust terecht kwamen, welke wij ook oversloegen, We besloten om bij de volgende wagenrust wat te gebruiken, welke op 18 km zou zijn. Na ca 8 km aan onverharde en soms verharde wegen via het natuurgebied De Scheeken, waar na de 25 km verder ging naar de andere kant van Boskant en de Espendonk. Hier was de volgende wagenrust, waar we  koffie en een heerlijk stuk vlaai namen. Ook kochten we beiden een flesje sportdrank voor onderweg. Door de warmte hadden we eigenlijk iets te weinig drinken bij ons namelijk.

 

We hebben nog een klein extra rondje gelopen langs het kasteel Henkenshage, dat direct achter de rustpost stond. Dit kasteel, dat gebvouwd is in het begin van de 14e eeuw en in de oorlog gebruikt werd als distributiekantoor en later als hoofdkwartier van de 101e Airborne-divisie. Het kasteel heeft nog wel enig muurwerk heeft uit de 14e eeuw, maar het grootste deel is gebouwd tijdens veranderingen die in 1850 zijn aangebracht.

 

Hierna liepen we via het landelijk gelegen Nijnsel en het Vresselse bos weer terug naar het startbureau.

 

Een heerlijk dagje lopen door een schitterende omgeving.

Een week na de Vierdaagse Nijmegen had ik weer zin om een stuk te gaan lopen. Niet een heel grote afstand, maar 25 km zou toch wel leuk zijn. In Maasdijk liep een georganiseerde tocht, welke die afstand “in de aanbieding had”. Maasdijk ligt tegen Maassluis aan, dus ik verwachtte min of meer, dat het grootste deel van de route mij wel bekend voor zou komen. Dit viel echter mee. Zeker de eerste helft, met eerst een stuk langs de Oranjeplassen en daarna een heel groot stuk grasdijk, kende ik nog niet. Best mooi lopen daar. Later kwam de route uit bij het Staelduinse Bos. Dat kwam mij wel bekend voor, maar is toch altijd een mooi gebied om te lopen. Daar vlakbij was ook een rust ingepland, waar je koffie en een broodje kon krijgen. Dit was inbegrepen in de toch al lage deelnameprijs. Vanaf het genoemde bos liep de route verder via de voor mij wel bekende Oranjesluis en de Maasdijk en Nolweg.

Al met al was het zeker de moeite waard om daar te lopen. Het weer hield zich byzonder goed, ondanks de verwachtingen. In het begin was het sterk bewolkt maar het werd steeds lichter en na verlop van tijd ging de zon zelfs schijnen. Het was zo’n 23 graden.

Deze keer zijn mijn vrouw, die niet mee mocht lopen (uitgeloot), en ik al op zaterdag naar Malden gegaan om onze tent op de Vierdaagsecamping Malden op te zetten. We stonden al voor de 4e keer op deze camping en het wordt steeds drukker daar. Op zondag zijn wij naar de Wedren gegaan voor mijn aanmelding. Vanwege de 100ste editie kregen de wandelaars een rugzak en een speldje met een gladiool. Best een leuk gebaar. Op maandag kwam ook mijn dochter erbij, die toen haar aanmelding regelde.

Omdat zij 40 km moest lopen, deed ik dat ook, ook al zou ik zelf al een jaar of zes de 30 km-versie kunnen doen. Maar samen loopt het veel gezelliger.

Dag 1 begon ’s morgens met de late start al met een redelijke temperatuur, maar het zou die dag toch wel heel erg heet worden met ca. 27 graden. Maar over het algemeen liep alles vrij snel door, ook al deden er meer mensen mee dan de voorgaande jaren. Alleen op het laatste stuk, direct na de dijk en vlak voor de Waalbrug liep het vast. Er was een deel van het wandelgedeelte van de brug afgesloten, waardoor we met een heel grote groep in de brandende zon stil stonden. Daar zag ik toch aardig wat wandelaars “plat” gaan door de warmte. Dit was toch wel te wijten aan het halveren van het voor wandelaars beschikbare gedeelte. Toen eenmaal de blokkade van dit pad was opgeheven, liep e.e.a. weer beter door, maar ook op de brug zelf gingen er nog enkele plat. Ik weet niet wat de oorzaak was van deze blokkade, maar eigenlijk mag dit niet gebeuren. Gelukkig hadden mijn dochter melissa en ik geen problemen, dus wij haalden de finish ruim op tijd. Achteraf bleek, dat de eindtijd waarop iedereen uiterlijk binnen moest zijn, met een half uur was vertraagd. Dit werd echter pas enkele minuten voor 5 uur via de 4-daagse app doorgegeven. Of veel mensen daar dus iets aan hebben gehad waag ik dus te betwijfelen. Wel werd bij het afmelden gezegd dat de volgende dag de start van de 40 en 30 km een half uur eerder was vanwege de warmte. Ook daar kun je je van afvragen of dat wel enig nut heeft, maar goed, daar zeur ik dan maar niet over.

Dag 2 begon wel erg vroeg met een vroege start en dan nog een half uur eerder. Ook deze dag werden er tropische temperaturen verwacht. Dus in het begin hebben we maar vrij snel doorgelopen, zodat we ’s middags het wat rustiger aan konden doen. Probleem was wel dat ik deze ochtend een complete inzinking bleek te hebben (al enkele nachten slecht geslapen). Maar dat ving ik op met de instelling “niet zeuren maar doorgaan”. Naderhand kreeg ik van mijn dochter op mijn kop omdat ik niets had gezegd zodat we wat meer hadden kunnen rusten. Maar ’s middags ging het wel weer en we bereikten verder zonder problemen de finish. Onderweg veel gezelligheid in de dopen en veel waterposten van bewoners. Aan het eind van die dag, op de camping kregen we een heuse windhoos voor onze kiezen en moesten we met drie personen aan de tent hangen om deze te redden. Het duurde gelukkig niet lang, maar er zeten wel wat scheuren in de tent na afloop. Wat provisorisch gerepareerd (met sporttape) en na afloop maar een biertje genomen. Overigens konden ok vandaag de wandelaars een half uur later binnenkomen, maar ook vandaag werd dat pas vrij laat doorgegeven.

Dag 3 is van oudsher de mooiste dag. Over de Zevenheuvelenweg. Ook nu, met iets minder hoge temperaturen dan de vorige dagen, liep het wandelpeloton goed door. Na die eindeloze weg in en naar Groesbeek was de Zevenheuvelenweg weer genieten, met een pauze op het militair oorlogskerkhof aldaar (even een serieuze noot tussen al die vrolijkheid en gekkigheid).

Dag 4, de laatste dag. Op de heenweg was het droog, maar er werd wel regen en onweer verwacht. Dus maar weer stug doorlopen zolang het nog droog was. Maar al snel begon het te regenen en niet zo zuinig ook. Ik geloof dat niemand zijn schoenen aan de binnenkant heeft droog gehouden. Naderhand begon het ook nog te onweren. Tussendoor was het even een paar minuten droog welke minuten we hebben gebruikt om even op een paaltje te zitten en wat te eten. Daarna ging de buit weer los. Het was zo erg dat mijn regenponcho (niet zo’n weggooiding maar een “echte”) het ook niet meer aankon. Vlak voor Linden hebben we onder een viaduct even gepauzeerd om wat te drinken en weer wat te eten. Iedereen was daar zijn sokken aan het uitwringen en even aan het bijkomen. Gelukkig werd het toen droog en maakte de bewolking weer plaats voor de zon, waardoor het weer behoorlijk aan de warme kant werd.

Conclusie van deze 100ste Vierdaagse is dat de organisatie wel een paar steekjes heeft laten vallen, waarvan de belangrijkste was het blokkeren van de doorgang op de Waalbrug. Ook de late berichtgeving over het later mogen finishen is natuurlijk niet zo best. Men loopt zich rot om de tijd te halen, blijkt dan dat je het iets rustiger had kunnen doen het laatste stuk. Vroeger werd nog nieuws (over latere finish, vervroeging van de start) via SMS rondgestuurd. Maar daar heb ik ook niets van gezien. Wel beter was de in- en uitgang van het militaire rustterrein bij de Lidl bananen post. Daar was nu de in- en uitgang gesplitst, zodat het minder uit de hand liep daar. En van de hele hysterie vooraf over de 100ste merkte je nu weinig meer onderweg, alleen wat rozetten op lantaarnpalen.

Vanuit het startbureau liep de route recht toe recht aan naar de Vecht, een rivier waar ik de laatste maanden al vaker langs heb gelopen. Deze rivier volgden wij enige tijd. Via wat omzwervingen kwamen we uit bij kasteel Slot Zuilen. Hierna weer een stukje Vecht, waarna we bij de Maarsseveense plassen uitkwamen. Daar hield ik even een koffiepauze bij hetzelfde café/restaurant de Pannekoekenbakker als bij de tocht vanuit Loenen, enige weken terug. Ook nu was de koffie daar erg lekker. Hierna liep de route de Maarsseveense plas bijna helemaal rond om uit te komen bij het rustgebied Nedereindsevaart. Via een erg landelijk gebied liepen we langs het fort Ruigenhoeksedijk en het fort De Gagel. Weer terug in Utrecht liepen we nog door een parkachtig gebied langs een tuinvereniging en langs het fort De Klop, waarna we weer terug kwamen op het startbureau. Het was een mooie tocht, veel groen maar af en toe wel een erg lange weg tussendoor. Prima weer, droog, zonnig en warm. Wel leuk dat ik nu in een paar maanden het hele gebied tussen Amsterdam en Utrecht met een paar tochten heb doorkruist. En nu op naar het carnaval in Nijmegen.

Omdat mijn vrouw dit jaar uitgeloot was voor de 4-daagse in Nijmegen, hebben we besloten om de 4-daagse Het Gooi vanuit Laren te lopen en wel voor de maximale afstand van 40 km per dag.

Dag 1: Bosroute

We verlieten Laren in de richting van Baarn. Eerst kwamen we over het terrein De Amerpoort, een werkgemeenschap voor mensen met een verstandelijke beperking. Hierna liepen de 40 km-wandelaars via het park van Kasteel Groeneveld, dat is gebouwd in 1710, naar de Hoeve Ravenstein. Hier bevindt zich een boerderijwinkel. De route ging verder door de bossen van boswachterij De Vuursche, gelegen tussen Hilversum en Baarn, langs de kruisvijver naar het theehuis ’t Hooge Erf, waar we een kop koffie namen en even van het toilet gebruik maakten. De route liep langs de camping De Zeven Linden naar De Stulp, een heidegebied met vennen aan de noordelijke uitlopers van de Utrechtse Heuvelrug. Na nog een lus van 10 km via het natuurgebied Op Hees (Soest) kwam de 40 km weer samen met de 30 km om de weg te vervolgen langs de hekken van Kasteel Drakensteyn naar de Lage Vuursche. Vanaf hier ging de route verder over de Kloosterlaan door het Eyckensteinse Bos en langs de golfvelden van Hilversum. Vanaf hier ging het samen meet ook de 20 km via de Pannekoekvijver naar het Laarder Wasmeer. Als laatste nog een stukje Zuiderheide waarna we via de Laarder Engh met zicht op de Sint-Jansbasiliek weer terug kwamen bij de start.

Een mooie eerste dag met veel onverhard en veel bos.

Dag 2: Polderroute

Omdat wij zelf in een polderlandschap wonen, verwachtten wij vooraf niet echt veel van deze dag. Het begon al slecht met een wolkbreuk die boven onze hoofden losbarstte. We hebben dus maar besloten om vandaag met de auto naar de start te gaan. We reden tot over de assen in het water op een gegeven moment.  Bij de start bleek dat de starttent en de directe omgeving volledig onder water waren gelopen. Bij de start was het dus al heel erg moeilijk om niet direct al kletsnatte voeten te krijgen. Gelukkig werd het, toen wij gingen lopen, droog.

Eerst liepen we via kletsnatte modderpaadjes via de Postiljonheide, het Slingerpaadje, het Golfterrein van de Goyer Golflub, een kwekerij en een speciaal voor deze tocht opengesteld weiland van Valkengoed naar de Wakkerendijk. vanaf hier liep de 40 km richting de Eemnesserpolder, en niet alleen in de richting van, maar er dwars doorheen, via onverharde paden en grasdijken in dit gebied van de Eem en de Vaart. Dit was wel heel zwaar lopen maar wel heel erg mooi. Hierna kwamen de afstanden weer samen in Eemnes, een dorp met een aantal terrasjes

Hierna liepen de 30 km en de 40 km wandelaars nog over een deel van de onverharde Zomerdijk met uitzicht over de waaien (door dijkdoorbraken ontstane gaten) en verlieten de polder over een mooi aangelegd fietspad. Hierna liepen we ng over de Goyergracht Noord, de provinciegrens Noord Holland en Utrecht. Via Blaricum liepen alle afstanden weer gezamenlijk naar De Woensberg. Hierna liepen we via het nieuwe ecoduct Laarderhoogt en via de hei en enige villawijken terug naar de start.

Achteraf moeten wij bekennen dat deze dag fantastisch mooi was. Wel hadden we drijfnatte schoenen en voeten door de blubber en het natte gras en de vele plassen op de onverharde paden, die al in het begin van deze dag voor ongemakken zorgden.

Dag 3: Buitenplaatsenroute

Vandaag begon de dag met beter weer dan gisteren. Via de Westerheide liepen we naar de natuurbrug Zanderij Crailoo, met een lengte van 800 meter het langste ecoduct ter wereld. Daarna door het Spanderswoud naar de ’s Gravelandse Buitenplaatsen. Achetereenvolgens liepen we over de landgoederen Batam, met een extra lus voor de 40 km, Schep en Burgh met een landschapstuin en een ijskelder, Boekesteyn. Hierna liep de 40 km route een uitstapje naar Ankeveen, waarna we weer op Spanderswoud kwamen met daarna het landgoed Hilverbeek.  Na boerderij Stofbergen liepen we via het landgoed Schoonoord naar Jagtlust, wat een van de kleinere buitenplaatsen in “s Graveland is. Dan kwamen we nog in Gooilust waarna we definitief de ’s-Gravelandse buitenplaatsen verlieten. Via het Corversbos ebn het Spanderswoud liepen we via de Westerheide en de Engh weer terug naar Laren.

Dag 4: Gooimeerroute

Door de Engh, langs de enige molen van het Gooi die nog op de oorspronkelijke plek staat, liepen we langs de hertenkamp en het Singermuseum naar het landgoed Larenberg.  Hierna vervolgden we onze weg over de Blaricummerheide en via de nieuwe natuurbrug Laarderhoogt naar de Bussummerheide. Door Bussum-Zuid liepen we naar het nieuw ontwikkelde natuurgebied Gijzenveen  en vandaar naar het Naardermeer, o.a. over een smal plankepad (2 planken breed) over een zeer moerassig gebied). Via enige omzwervingen liepen we via de landgoederen Oud Bussum en De Beek naar de vestigstad Naarden. Na Naarden liepen we over de Oostdijk het Gooimeer. Over de Eukenberg bereikten we enkele historische Kalkovens en de haven van Huizen. Via het oude dorp Huizen voerde de route langs de Tafelberg weer terug naar Laren, waar we via het centrum met de “De Coeswaerde”, de Brink, de Basiliek en langs vele terrasjes weer terug gingen naar de start.

 Conclusie over deze 4 dagen: prachtige routes, veel onverhard, waardoor het wel zwaar was, erg goed georganiseerd en gepijld. Zeker voor herhaling vatbaar.

Ook van deze tocht heb ik geen verslag kunnen maken.

Vanwege tijdgebrek is van deze 35 km resp. 40 km lange tocht geen verslag gemaakt.

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl